Ilang araw din akong nawala sa mundo ng internet. Bukod sa nagseryoso na ko sa pagttrabaho ngayon, bigla din akong nawalan ng connection. Ehem oo naman, seryoso na kong callboy. Hindi na ko nale-late ng konti, umaattend na ko ng uptrainings, at hindi na din ako nagrerelease ng call kapag badtrip yung customer ko. Sa mga panahon na yun at kahit sobrang occupied na ako, ang dami ko pa ring biglang naiisip. Pero lately, laging pumapasok sa utak ko yung madalas na itanong at sabihin sakin ng mga tao. Eto mga sample:

Sabi nila: Bakit ka nagccall center? Architecture graduate ka di ba?
Sabi ko naman: Eh ano bang pakielam nyo? Mabilis ako magsawa eh.

Sabi nila: Parang ayoko sayo. Babaero ka eh.
Sabi ko naman: Mas okay na yun. Kesa naman lalakero, di ba?

Sabi nila: Bakit hindi ka nakatira sa bahay ng ermat mo?
Sabi ko naman: Mas trip ko mag isa, I’m free to do anything I want.

Sabi nila: Ano bang pinakagusto mo sa isang babae?
Sabi ko naman: Yung hindi mahihiyang kumain sa harap ko.

Sabi nila: Anong oras na? Late ka na naman.
Sabi ko naman: Sira yung stop light sa may Ayala eh.

Sabi nila: Wala ka bang plano sa buhay mo?
Sabi ko naman: I’m a non-plan planner.

Sabi nila: Parang lagi kang happy go lucky lang.
Sabi ko naman: Akala nyo lang yun, graduate na ko dyan.

Amp nakalimutan ko na yung iba, sa susunod na lang. Kapag naisip ko ulit, isusulat ko na siguro sa papel. Sa ngayon, yung parating na medical exam ng company namin ang pinoproblema ko. Putaena naman kasi, kailangan daw fingerin sa pwet. May nagsabi sakin kanina, dahil daw exposed kami masyado sa radiation. Sabi ko naman, bakit ba.. pwet ko ba nakatapat sa harap ng computer kapag sumasagot ng tawag ng mga nyemas na Amerikano? I’m thinking of resigning na tuloy. Kaso naman kapag tinanong ako ng bago kong aapplyan kung bakit ako nagresign sa previous work ko, anong sasabihin ko? Dahil ayokong magpa-finger sa pwet? Oh no, I’m torn! One more week . . .

Kahit hindi pa tapos yung meeting nung Sunday at kahit halos sumigaw na yung QA namin sa galit dahil sa mababang scores ng batch namin, ang iingay na ng mga kasama ko sa likod. Pinag uusapan yung swimming for that day. Ang dami kasing mga buraot na nagsiatrasan. Sudden change of plan kasi yung nangyari. Ang original talaga, sa Dasma Cavite kaso when we called the resort, hindi raw pwede magpasok ng alak. Ampota yan. Meron kasi silang bar dun at kailangan dun lang dapat bumili. Ayaw naman pumayag ng lahat kasi syempre dapat talaga may inuman na hindi ginto ang presyo ng alak. Second choice nila sa Antipolo. Ang dami namang tumutol kasi gusto nila outside Metro Manila daw. Nakikinig lang ako sa kanila at naghihintay ng final decision dahil wala naman akong pakielam kung saan kami pumunta. Basta may beach, yosi, at alak, solve na ko dun. Mabuti na lang yung isa kong officemate, may kamag anak sa Pansol, Laguna. Isang tawag nya lang sa pinsan nya, may nahanap kaagad na available na private resort. Sa tatlumpung agents na umoo before that day, katorse na lang kaming natira. Sa anim na coaches naman, dalawa na lang sila. Pero tinuloy pa rin, sayang naman mga dala naming gamit. Hehe. Tinawag pa nga ni coach yun na 500 pesos extra challenge kasi usapan, hindi dapat lalagpas sa 500 yung gagastusin ng bawat isa samin.

Read the rest of this entry »

Ngayon lang ako nagkaoras at sinipag ulit kaya pasensya sa mga nabitin ng husto sa Call center 101. Hmmm at dahil naaamoy ko at nagpaparamdam na naman si katamaran, mabuti pang simulan ko na. Ehem ehem game..

- Kapag natapat ka sa tinatawag nilang Jurassic na computer, paktay ka na. Jurassic yung tawag nila dun sa mga lumang computers na sobrang bagal magload ng system. Hindi ko ginagamit yung word na yun kasi para sakin pangbakla masyado. Hindi pa naman pwede mamili kasi walang permanent na station. Kung saan ka naka-assign for that week, doon ka na.

- May mga oras na hindi gumagana ang amplifiers at headsets. At kapag nangyari yun ng nasa middle ka ng call, wala kang magagawa kundi gamitin ang speaker feature. Bukod sa kailangan mong umiba ng pwesto at ingudngod ang mukha mo sa speaker para lang magsalita ka at marinig ang customer, napakahirap din magpindot ng kung ano anong buttons. And worse, maririnig pa ng buong floor kapag sinisigawan at minumura ka na ng customer.

- Dumadating din yung mga panahon na nagkukulang sa swivel chairs at pods lalo na kapag graveyard shift. Nakadepende na lang sa coach ang swerte mo. Merong mga coaches na automatic ng hindi ka muna pagttrabahuhin hanggat wala pang bakante. Pero kung isa ka namang pagkaswerte swerteng nilalang, mapipilitan ka talagang magtake ng calls ng nakatayo.

Read the rest of this entry »

Wala pang tatlong linggo nung umalis ate ko papuntang Dubai. Kagabi naman, kahit wala pa kong tulog, umattend ako ng despedida ng pinakadikit sakin na tropa ko, si Podi. Aalis na sya papuntang Guam sa Thursday.

Read the rest of this entry »